واحد رسیدگی پیمان
خدمات رسیدگی پیمان
واحد رسیدگی پیمان شرکت عمران بنا تعادل مسئول انجام فعالیت هایی در زمینه تنظیم قراردادها، انتخاب پیمانکار و مشاوران، تهیه گزارشات لازم، بررسی مستقیم صورت وضعیتها و مسئول ارائه بخش نامههای صادره از مراجع ذیربط میباشد. در ادامه مهمترین قراردادهای پیمان را به شما معرفی میکنیم.
قرارداد قیمت مقطوع
Fixed Price Contract
قرارداد قیمت واحد
Unit Price Contract
قرارداد زمان هزینه
Time and Material Contract
قرارداد مدیریت پروژه
Project Management Contract
قرارداد مشارکت
Joint Venture Contract
قرارداد طراحی و تامین
Engineering Procurement Construction
ساخت، بهرهبرداری و واگذاری
Build Operate Transfer
قرارداد تحویل در محل
Turnkey Contract
قرارداد قیمت مقطوع (FPC)
قرارداد قیمت مقطوع (Fixed Price Contract) نوعی از قرارداد است که در آن کارفرما و پیمانکار، بر سر انجام یک پروژه با قیمت ثابت و مشخص توافق میکنند. این قیمت معمولاً برای کل پروژه تعیین میشود و تغییر نمیکند، حتی اگر هزینههای واقعی انجام کار بیشتر یا کمتر از آن باشد.
از مهمترین ویژگیهای این قرارداد پیمان میتوان به مواردی چون قیمت ثابت و غیر قابل تغییر، ریسک بر عهده پیمانکار، پرداخت به صورت مرحلهای و کنترل بهتر پروژه اشاره داشت. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این قرارداد به ادامه مطلب مراجعه نمایید.
قرارداد قیمت واحد (UPC)
در قرارداد قیمت واحد، قیمت هر واحد کار یا آیتم اجرایی (مثلاً هر مترمکعب خاکبرداری یا هر متر مربع دیوارچینی) بهصورت ثابت تعیین میشود، اما مقدار کل کار ممکن است در حین اجرا تغییر کند. پرداختها نیز بر اساس (مقدار واقعی انجامشده × قیمت واحد) محاسبه میگردد. از مزایای این قرارداد میتوان به انعطافپذیری بالا در برابر تغییر مقدار کار، شفافیت در قیمتگذاری آیتمهای مختلف پروژه نیز اشاره داشت. شما میتوانید برای آشنایی بیشتر با قرارداد UPC به ادامه مطلب مراجعه کنید.
درخواست مشاوره رایگان
با وارد کردن شماره تماس خود، کارشناسان عمران بنای تعادل در اسرع وقت جهت انجام مشاوره با شما عزیزان تماس حاصل میکنند.
قرارداد زمان هزینه (TMC)
قرارداد زمان-هزینه یا TMC قراردادی است که در آن، دستمزد پیمانکار بر اساس زمان صرفشده و مصالح یا منابع مصرفشده محاسبه میشود. در این نوع قرارداد، معمولاً نرخ ساعتی یا روزانه نیروی کار + هزینه مصالح یا تجهیزات مصرفشده + درصدی برای سود پیمانکار بهصورت جداگانه پرداخت میشود.
از این قرارداد میتوان در پروژههای تحقیق و توسعه (R&D)، پروژههای IT و نرمافزاری با دامنه کاری پویا و تعمیرات یا اصلاحات تخصصی و غیرقابل پیشبینی استفاده کرد.
قرارداد مدیریت پروژه (CMC)
در قرارداد CMC، کارفرما اجرای پروژه را مستقیماً به پیمانکاران جز (Subcontractors) واگذار میکند، اما فرآیند مدیریت، هماهنگی و کنترل کل پروژه توسط یک شرکت مدیریت پروژه (CMC) انجام میشود. این شرکت مسئول انجام کار نیست، بلکه مسئول مدیریت کار دیگران است. مزایای قرارداد CMC میتوان به موارد زیر اشاره داشت:
– کنترل بهتر بر هزینهها
– انعطافپذیری بالا
– کاهش احتمال تضاد منافع
– مناسب برای پروژههای بزرگ و پیچیده
جدول مقایسه انواع قراردادهای پیمان
- قرارداد
- مزایا
- معایب
- کاربرد
- FPC
- قیمت قطعی
- عدم انعطاف با تغییرات
- پروژهها با دامنه قیمتی ثابت
- UPC
- انعطاف در حجم کار
- عدم قطعیت در هزینه نهایی
- پروژههای عمرانی، پیمانهای باز
- TMC
- شفافیت در زمان و هزینه
- نیاز به نظارت مستمر
- تحقیقاتی، مشاوره
- CMC
- کنترل مستقیم کارفرما
- درگیری اجرایی بالا
- پروژههای بزرگ ساختمانی
- JVC
- توزیع ریسک بین طرفین
- پیچیدگی در تصمیمگیری
- پروژههای سرمایهگذاری مشترک
- EPC
- یکپارچگی مسئولیت پیمانکار
- کنترل محدود کارفرما
- پروژههای نفت، گاز، پتروشیمی
- BOT
- توسعه پروژههای زیربنایی
- طولانی بودن قرارداد
- آزادراهها، نیروگاهها، فرودگاه
- TC / Turnkey
- تحویل پروژه آماده بهرهبرداری
- عدم انعطاف برای کارفرما
- کارخانهها، دیتاسنتر، خطوط تولید
قرارداد مشارکت (JVC)
در قرارداد JVC (Joint Venture Contract) دو یا چند شریک توافق میکنند که برای مدت محدود یا دائمی، منابع خود (شامل سرمایه، نیروی انسانی، دانش فنی، تجهیزات یا بازار فروش) را برای انجام یک پروژه یا تأسیس یک شرکت مشترک تجمیع کنند. سود و زیان نیز بر اساس توافق بین آنها تقسیم میشود.
از کاربردهای رایج این پروژه در ایران میتوان به پروژههای نفت، گاز و پتروشیمی و انواع پروژههای زیرساختی نظیر فرودگاهها و نیروگاهها اشاره کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این قرار داد به ادامه مطلب مراجعه کنید.
قرارداد طراحی و تامین (EPC)
قرارداد EPC که مخفف Engineering, Procurement, Construction است، یکی از رایجترین و مهمترین انواع قراردادها در پروژههای عمرانی، صنعتی، نفت و گاز و نیروگاهی محسوب میشود. در این نوع قرارداد، تمام مسئولیتهای طراحی (مهندسی)، تهیه تجهیزات و مصالح (تأمین) و اجرای پروژه (ساخت) به یک پیمانکار عمومی (EPC Contractor) واگذار میشود.
-
(مهندسی): طراحی پایه و تفصیلی پروژه.
-
(تأمین): خرید، حمل و نصب کلیه تجهیزات، مصالح و دستگاهها.
-
(ساخت): اجرای کامل عملیات ساخت، نصب، تست و راهاندازی.
ساخت، بهرهبرداری و واگذاری (BOT)
قرارداد BOT یا Build – Operate – Transfer یکی از روشهای رایج در تأمین مالی و اجرای پروژههای زیربنایی و بزرگ است. در این نوع قرارداد، یک شرکت خصوصی (پیمانکار) پروژهای را ساخته (Build)، برای مدت معینی بهرهبرداری (Operate) میکند، و در پایان دوره، آن را به کارفرما یا دولت واگذار مینماید.
قرارداد BOT قراردادی است بین دولت (یا یک نهاد عمومی) و بخش خصوصی که طی آن بخش خصوصی پروژهای را با سرمایه خود میسازد.
قرارداد تحویل در محل (TC)
قرارداد تحویل در محل (TC) که گاهی از آن با عنوان Turnkey Contract (قرارداد کلید در دست) نیز یاد میشود، نوعی قرارداد جامع است که در آن پیمانکار متعهد میشود پروژهای را از مرحله طراحی تا اجرا، نصب و راهاندازی نهایی، تکمیل کرده و آماده بهرهبرداری کامل به کارفرما تحویل دهد.
در واقع، در این نوع قرارداد، کارفرما صرفاً پس از تکمیل کامل پروژه و تحویل “کلید”، آن را تحویل میگیرد و وارد فاز بهرهبرداری میشود.
برای اطلاعات بیشتر در مورد این قرارداد پیمان به ادامه مطلب مراجعه نمایید.
- سوالات متداول
تفاوت قرارداد FPC با UPC در چیست؟
در قرارداد FPC قیمت نهایی پروژه از ابتدا مشخص است، اما در قرارداد UPC پرداختها بر اساس قیمت واحد (مثلاً هر متر مربع یا هر تن) انجام میشود و ممکن است هزینه نهایی متغیر باشد.
در چه پروژههایی از قرارداد BOT استفاده میشود؟
قرارداد BOT برای پروژههای بزرگ زیربنایی مانند ساخت آزادراه، نیروگاه، تصفیهخانه و فرودگاه کاربرد دارد. در این مدل، سرمایهگذار پروژه را میسازد، بهرهبرداری میکند و پس از مدتی به دولت یا کارفرما منتقل میکند.
کدام قرارداد برای پروژههای در حال توسعه مناسبتر است؟
قرارداد UPC (قیمت واحد) یا TMC (زمان و هزینه) به دلیل انعطافپذیری بالا، برای پروژههایی که هنوز جزئیات دقیقی ندارند یا بهصورت مرحلهای توسعه مییابند، مناسبتر هستند.
چرا انتخاب نوع قرارداد برای موفقیت پروژه اهمیت دارد؟
انتخاب درست نوع قرارداد باعث کاهش ریسک، صرفهجویی در هزینه و زمان، افزایش شفافیت، و تقسیم مناسب مسئولیتها میشود. نوع پروژه، بودجه، سطح کنترل کارفرما و شرایط بازار از عوامل تعیینکننده در این انتخاب هستند.
در قرارداد FPC قیمت نهایی پروژه از ابتدا مشخص است، اما در قرارداد UPC پرداختها بر اساس قیمت واحد (مثلاً هر متر مربع یا هر تن) انجام میشود و ممکن است هزینه نهایی متغیر باشد.
قرارداد BOT برای پروژههای بزرگ زیربنایی مانند ساخت آزادراه، نیروگاه، تصفیهخانه و فرودگاه کاربرد دارد. در این مدل، سرمایهگذار پروژه را میسازد، بهرهبرداری میکند و پس از مدتی به دولت یا کارفرما منتقل میکند.
قرارداد UPC (قیمت واحد) یا TMC (زمان و هزینه) به دلیل انعطافپذیری بالا، برای پروژههایی که هنوز جزئیات دقیقی ندارند یا بهصورت مرحلهای توسعه مییابند، مناسبتر هستند.
انتخاب درست نوع قرارداد باعث کاهش ریسک، صرفهجویی در هزینه و زمان، افزایش شفافیت، و تقسیم مناسب مسئولیتها میشود. نوع پروژه، بودجه، سطح کنترل کارفرما و شرایط بازار از عوامل تعیینکننده در این انتخاب هستند.